Reklama

Życie w Ziemi Świętej

Co Pan Jezus po ponad 2 tysiącach lat od narodzin w Betlejem spotkałby na ulicach współczesnego Izraela? Czy poszłyby za Nim tłumy?

Niedziela Ogólnopolska 1/2019, str. 22-23

Magdalena Kowalewska/Niedziela

Tel Awiw przyciąga turystów wieloma atrakcjami

Tel Awiw przyciąga turystów wieloma atrakcjami

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W Ziemi Świętej można się zakochać. W zapierającej dech przyrodzie, słońcu, krajobrazach, architekturze, niepowtarzalnych smakach. Gdy do Izraela przybywa się jako pielgrzym i kroczy się śladami Chrystusa nad Jeziorem Galilejskim, przemierza się Górę Ośmiu Błogosławieństw, Kafarnaum, w którym przy bramie wita nas napis „miasto Jezusa Chrystusa”, a także inne starożytne miejsca pierwszych wspólnot chrześcijańskich, towarzyszy nam wiele emocji i wzruszeń. To właśnie tutaj rozgrywały się sceny, które tak dobrze znamy z kart Ewangelii. Po powrocie z pielgrzymki inaczej patrzymy na Pismo Święte, w kościele podczas czytania Słowa Bożego widzimy miejsca, w których byliśmy i w których prawie 2 tys. lat temu nauczał Jezus Chrystus.

Stary i nowy Tel Awiw

Gdyby dziś Syn Boży przeszedł się ulicami Izraela, zobaczyłby naród wybrany w różnych barwach religijnych, kulturowych, społecznych. Zobaczyłby, że są religijni i niewierzący Żydzi, że Jerozolima to miasto trzech religii, gdzie obok wyznawców judaizmu żyją muzułmanie i chrześcijanie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Tel Awiw jest postrzegany jako nowoczesne i innowacyjne centrum życia Izraelczyków. Miasto, które powstało przy starożytnym porcie morskim Jafa, gdzie do dziś można poczuć klimat tamtych czasów. Mieści się tutaj najstarsza część Tel Awiwu. Nad brzegiem morza nie brakuje licznych kafejek, restauracji, palm i plaż. Ulice w Tel Awiwie tętnią życiem. Codzienność w tym mieście sporo kosztuje, ceny mieszkań są horrendalne. Neer, który spaceruje z grupą Polaków brzegiem plaży, opowiada, że jego mama pochodzi z Maroko, a tata z Rumunii. Neer wynajmuje dwupokojowe mieszkanie na północy Tel Awiwu, a za wynajem płaci ok. 900 dolarów miesięcznie. W ogóle Izrael jest drogi. Nie dziwi więc widok na warszawskim Okęciu eleganckich obywatelek tego państwa, które przyleciały do Polski... na zakupy.

Innowacyjność i technologie

W ciągu ostatnich 20 lat nastąpił znaczny rozwój Tel Awiwu. Słynie on m.in. z otwartego dwa lata temu interaktywnego centrum innowacji Taglit-Birthright Israel Innovation Center. Tutaj zobaczymy nowoczesne rozwiązania technologiczne z różnych dziedzin życia. Wśród nich np. urządzenie do produkcji wody bez użycia elektryczności, polegające na wykorzystaniu wilgotności powietrza, a także aplikację do mapowania ludzkich ciał w trójwymiarze po to, żeby kupujący przez Internet mogli korzystać z wirtualnych przymierzalni. Jednym z najbardziej znanych izraelskich start-upów są też urządzenia Mobileye przeznaczone dla młodych kierowców, ostrzegające przed niebezpieczeństwem na drodze. Wśród start-upów jest ponadto system wykrywania rakiet.

Izraelska młodzież przed pójściem na studia odbywa dwuletnią obowiązkową służbę wojskową – dotyczy to zarówno dziewcząt, jak i chłopców. W tym czasie nawiązują liczne kontakty, przechodzą liczne szkolenia, angażują się w różną działalność, również tę innowacyjną. Wojsko pokazuje im, że Izrael potrzebuje młodych, zdolnych. Wielu z nich wybiera służbę wojskową na stałe, inni wybierają inną drogę zawodową.

Kulturowa mieszanka

Reklama

Izraelczycy mają różne pochodzenie. Obywatelstwo tego państwa ma np. młoda Ukrainka, która pochodzi z rabinicznej rodziny. Jej dziadek był rabinem w Kijowie. Ojciec jest Żydem, mama jest niewierząca. – Izrael to kraj wielu narodowości, co widać szczególnie po dzieciach – mówi Dasha. Gdy przyjechała tutaj w celach naukowych, miała 27 lat. Ma dwoje rodzeństwa, jedno z nich mieszka w Rosji, drugie – na Ukrainie. Dasha pracuje w jednej z firm zajmujących się start-upami.

Oprowadza także wycieczki. Bez problemu rozmawia w kilku językach: angielskim, hebrajskim, ukraińskim i rosyjskim. Dla niej Izrael to fascynujący kraj. Ale trzeba mieć świadomość tego, że żyje się na Bliskim Wschodzie, wśród wielu migrantów oraz w obliczu licznych konfliktów.

Wśród Izraelczyków można też spotkać osoby z  korzeniami polskimi. Babcia Mariana Zamira pochodziła ze Szczecina. Wiele osób z jej rodziny zginęło w czasie Holokaustu. Tata w maju ubiegłego roku zabrał syna na kilka dni do Polski. Odwiedzili Warszawę i Kraków. Byli również w byłym obozie Auschwitz-Birkenau.

Nasz rozmówca z wielkim przeżyciem i wzruszeniem opowiada o tej podróży. Są też tacy, którzy mówią, że nie są jeszcze gotowi na martyrologiczne wyjazdy do Polski.

Nowy Świat w Jerozolimie

Życiem tętni nie tylko Tel Awiw, ale i Jerozolima. Tutaj wynajem mieszkania jest znacznie tańszy. Oczywiście, wszystko zależy od miejsca i rodzaju apartamentu. Jaffa Street to główny deptak Jerozolimy. Przypomina warszawski Nowy Świat. Przejeżdżający tramwaj, markowe sklepy, knajpy, restauracje, uliczne stragany z warzywami, owocami i wszystkim, czego się tylko zapragnie. Szampańskie studenckie wielonarodowościowe życie. Obok arabskiej muzyki można usłyszeć nowoczesne utwory techno. Żydowskie liczne rodziny zamawiające pizzę, grajek uliczny – Żyd śpiewający piosenkę Elvisa Presleya. Nieopodal znajduje się ortodoksyjna żydowska dzielnica.

Przewodniczką po Starym Mieście Jerozolimy jest Jana. Ma rosyjskie pochodzenie. Na pierwszy rzut oka uwagę przykuwają jej niski wzrost i fryzura, dredy symbolizujące własny styl i subkulturę. Via Dolorosa, czyli Droga Krzyżowa prowadząca do Golgoty i Bazyliki Grobu Bożego, to jedno wielkie targowisko. Trzeba się pilnować, żeby nie paść ofiarą kieszonkowców. Trudno o skupienie i modlitwę wśród przekrzykujących się sprzedawców, mówiących często w języku polskim: „Tanio, tanio”. Nie brakuje kolorowych witryn i straganów, na których można kupić różańce i pamiątki. Gdy wchodzimy do jednego z najważniejszych miejsc dla chrześcijan i stajemy przed Grobem Bożym, słyszymy franciszkański śpiew. Zakonnicy wchodzą do świątyni w uroczystej procesji rozpoczynającej Mszę św. Dla wiernych to wielkie przeżycie. Naszej grupie również towarzyszy wielkie wzruszenie, stoimy w miejscu, w którym dokonały się wielkie tajemnice naszej wiary. W tym samym momencie przychodzi refleksja, czy huczne puby, markowe sklepy i kolorowe witryny nie przysłoniłyby mieszkańcom Jerozolimy ponownego przyjścia Mesjasza.

2019-01-02 11:07

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W Sejmie zarejestrowany został Komitet Inicjatywy Obywatelskiej „religia-etyka”

2025-04-05 10:59

[ TEMATY ]

religia

etyka

Adobe Stock

W Sejmie zarejestrowany został Komitet Inicjatywy Obywatelskiej „religia-etyka”. Katecheci ruszają więc ze zbiórką podpisów - informuje Radio Maryja.

Resort edukacji próbuje wypchnąć religię z polskich szkół. Zajęcia od 1 września mają odbywać się raz w tygodniu, na pierwszej lub ostatniej godzinie lekcyjnej. Ucierpią na tym nie tylko katecheci, bo tysiące z nich starci pracę, ale przede wszystkim uczniowie.
CZYTAJ DALEJ

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Gdy sakramentu udziela człowiek niegodny, to czy traci on swoją moc?

2025-04-05 20:57

[ TEMATY ]

Katechizm Wielkopostny

Adobe Stock

Wielki Post to czas modlitwy, postu i jałmużny. To wiemy, prawda? Jednak te 40 dni to również czas duchowej przemiany, pogłębienia swojej wiary, a może nawet… powrotu do jej podstaw? W kolejnym dniu naszego katechizmu odpowiedź na pytanie - czy jeśli sakramentu udziela człowiek niegodny, to traci on swoją moc?

Czy wiesz, co wyznajesz? Czy wiesz, w co wierzysz? Zastanawiałeś się kiedyś nad tym? Jeśli nie, zostań z nami. Jeśli tak, tym bardziej zachęcamy do tego duchowego powrotu do podstaw z portalem niedziela.pl. Przewodnikiem będzie nam Katechizm Kościoła Katolickiego oraz Youcat – katechizm Kościoła katolickiego dla młodych.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję