Reklama

Wiadomości

Stawiamy na to, co polskie

Kupując w sklepie wędliny czy karkówkę na grilla, rzadko zastanawiamy się nad tym, jaki skomplikowany model biznesowy musi stać za tym, by takich produktów nie zabrakło na sklepowych półkach. Ktoś musi przecież zasiać i zebrać zboże, przerobić je na paszę, ktoś musi rozmnażać prosiaki i później się o nie troszczyć, by urosły.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Agri Plus jest jedną z największych firm prowadzących chów kontraktowy, która stawia na polskie prosiaki, polskie zboża, a przede wszystkim na polskich rolników. Tak skonstruowany model biznesowy zapewnia rolnikom stabilność finansową, firmie – dochody, a także miejsca pracy i bezpieczeństwo żywnościowe w Polsce.

Proces ten może się odbywać na otwartym rynku – w takiej sytuacji rolnicy i hodowcy muszą się zatroszczyć o każdy z elementów produkcji żywności, albo można go powierzyć specjalistycznej firmie. W przypadku Agri Plus hodowcy wykonują usługę w ramach kontraktu, a firma bierze na siebie ok. 90% kosztów i ryzyka finansowego związanego z chowem trzody chlewnej. – Nasi hodowcy nie muszą się martwić cenami pasz czy skupu żywca wieprzowego. Agri Plus dostarcza zdrowe polskie prosiaki, paszę wyprodukowaną ze zbóż polskich rolników, zapewnia opiekę weterynaryjną, a później, gdy hodowca wywiąże się z umowy, gwarantuje stałą cenę skupu. Nasi kontrahenci cenią sobie stabilizację i fakt, że mogą się skoncentrować wyłącznie na hodowli trzody chlewnej – mówi Leszek Bepirszcz, dyrektor ds. kontraktów generalnych Agri Plus.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Zwolennicy otwartego rynku

Reklama

Hodowle kontraktowe są modelem biznesowym, który od dziesięcioleci jest stosowany w wielu państwach. Firmy podpisują umowy z rolnikami i hodowcami, kupują u nich usługę, za którą płacą ustaloną cenę i dostarczają wszystko, co jest konieczne, by świnie zdrowo rosły. Na zachodzie Europy, np. w Hiszpanii, która w ostatnich latach stała się liderem produkcji trzody chlewnej w Unii Europejskiej, chów kontraktowy obejmuje już prawie 90% gospodarstw, a w Polsce – ponad 50%.

Reklama

Model hodowli kontraktowych rozwija się w naszym kraju od ponad 20 lat i rośnie wraz z pojawieniem się na naszym rynku dużych firm. Ma wielu zwolenników, ale też przeciwników. Część rolników decyduje się na to, by samodzielnie rządzić się w swoich gospodarstwach, a największym zagrożeniem dla ich działalności jest afrykański pomór świń (ASF). – Choć sam hoduję trzodę chlewną na wolnym rynku, to nie mam nic przeciwko tym rolnikom, którzy korzystają z oferty chowu kontraktowego. Oni mają stabilizację, a ja mam większy wpływ na to, by osiągnąć lepsze wyniki w hodowli. Są okresy, kiedy zarobię mniej od nich ze względu np. na niskie ceny żywca wieprzowego, ale są też takie, gdy zarobię więcej. Odpowiedzialny rolnik, który chce przetrwać na rynku trzody chlewnej, musi prowadzić zrównoważoną dyscyplinę finansową, a to bez wątpienia jest trudniejsze, lecz w dłuższym okresie przynosi wymierne korzyści finansowe. Trzeba pamiętać, że gdy na rynku jest passa, to należy odkładać pieniądze na trudniejszy czas. Zajmuję się hodowlą trzody chlewnej w swoim gospodarstwie od kilkudziesięciu lat, w tym okresie mocno się ono rozwinęło dzięki hodowcom z wolnego rynku. Uważam, że nie rozwinąłbym swojego gospodarstwa, gdybym działał w systemie tuczu kontraktowego – mówi Janusz Terka, przewodniczący NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność” z Piotrkowa Trybunalskiego. Jego zdaniem, tucz kontraktowy jest opłacalny w gospodarstwach, które zajmują się hodowlą na dużą skalę. Jest to umowa na usługi, które rolnik wykonuje dla firmy. – Hodowcy nie interesuje to, skąd przyjedzie pasza, skąd pochodzi prosiak i kto go kupi – wskazuje Janusz Terka. – Musi tylko przestrzegać standardów i wyhodować tucznika o ustalonych parametrach, do których zobowiązał się w umowie.

Rozwój hodowli to zysk firmy

W obiegowej opinii pojawiają się zarzuty, że firmy działające na rynku tuczu kontraktowego wykorzystują rolników. – Z doświadczenia wiem, że takie opinie zwykle pochodzą od osób, które nigdy nie współpracowały z Agri Plus. Nam również zależy na tym, by hodowca był zadowolony, produkował dobre tuczniki i inwestował w większą produkcję, co w efekcie przyczyni się także do rozwoju naszej firmy – mówi Łukasz Dominiak, rzecznik prasowy Smithfield Polska, do której należy Agri Plus.

Są lata koniunktury, gdy hodowcy, którzy pracują na własny rachunek, mogą więcej zarobić, ale w dłuższej perspektywie współpraca w ramach tuczu kontraktowego może się bardziej opłacać. Hodowla na otwartym rynku jest dla osób lubiących ryzyko, a współpraca z Agri Plus to przystań dla tych, którzy stopniowo inwestują w rozwój, spłacają kredyty i dla których bardzo ważny jest stały dochód.

Przykładem hodowcy, który ponad 20 lat temu zdecydował się na tucz kontraktowy, jest Feliks Kuna z Roztocza. Ceni sobie stabilizację i fakt, że teraz nie musi się „szarpać” z kontrahentami i martwić o sprzedaż zwierząt, gdy urosną. – Pamiętam trudne lata 90. ubiegłego wieku, kiedy ciągle byłem na minusie, a gdy wracałem ze strajków rolniczych, to cena była jeszcze mniejsza. Przeczytałem o Agri Plus w Młodym Rolniku i prawie od razu zaprosiłem tę firmę do współpracy – wspomina Feliks Kuna.

Reklama

Hodowca z Roztocza nie żałuje swojej decyzji, bo współpraca z dużym partnerem przez wiele lat umożliwiła rozwój jego gospodarstwa. Gdy zaczynał na początku 2000 r., miał ok. 400 świń, a obecnie w trzech rzutach w ciągu roku dochodzi nawet do 5 tys. sztuk. – Nie powiem, że można się dorobić jakiejś wielkiej fortuny, ale udało mi się wychować czterech synów i stać mnie było, by wysłać ich wszystkich na studia – podkreśla Feliks Kuna. – Dzięki temu młodzi też chcą gospodarzyć, bo widzą, że to jest dobra robota; bo dziś rentowność tuczu kontraktowego jest wyższa niż kilkanaście lat temu. Trzeba jedynie przestrzegać warunków umowy, rzetelnie pracować i być uczciwym.

Inwestycja w polskie prosiaki

Agri Plus hoduje świnie dla zakładów mięsnych Animex, czyli największej tego typu firmy w Polsce, która obejmuje blisko 30% wieprzowiny w kraju. Połowa pozyskanego mięsa pochodzi z otwartego rynku i kontraktów z indywidualnymi hodowcami, a kolejne 50% – z tzw. tuczu kontraktowego. W tym modelu biznesowym Agri Plus zleca hodowlę trzody chlewnej i drobiu od pola do ubojni, a surowiec trafia do zakładów mięsnych Animex. – Polska jest bardzo dobrym miejscem do hodowli zwierząt ze względu na klimat i uprawy roślinne. Dlatego tu, na miejscu, kontraktujemy od rodzimych rolników zarówno dostawy zbóż do produkcji pasz, jak i prowadzimy hodowle prosiąt, warchlaków oraz tuczników – wyjaśnia Łukasz Dominiak. – W naszej strategii stawiamy na wszystko, co polskie, bo zdajemy sobie sprawę, że bezpieczeństwo naszej działalności zależy od hodowców i dostawców, którzy są na miejscu. Dzięki temu pozyskujemy mięso wysokiej jakości, ale możemy także zadbać o dobrostan zwierząt.

Reklama

Część firm na polskim rynku stawia wyłącznie na prosiaki sprowadzane, np. z Danii, ale w ogólnym rozrachunku taka hodowla zawsze jest droższa niż hodowla prosiąt w Polsce. Dlatego Agri Plus rozszerzyła swoją ofertę dla bardziej wyspecjalizowanych hodowców na prowadzenie ferm macierzystych, gdzie rozmnaża się wysokiej jakości polskie prosiaki. – Ta oferta jest dla wytrawnych hodowców i wymaga większego zaangażowania, ale również przynosi zdecydowanie wyższe dochody. Bardzo nam na tym zależy, bo w Polsce mamy duży spadek pogłowia macior. Powinniśmy dążyć do jego odtworzenia, by ustabilizować rodzimą hodowlę – twierdzi Leszek Bepirszcz. Z Agri Plus współpracuje obecnie ok. 1,2 tys. rolników w całej Polsce, a fluktuacja hodowców jest stosunkowo niska. Zwykle przechodzą oni z jednej firmy do drugiej, ale nie rezygnują z chowu kontraktowego – wyjaśnia Leszek Bepirszcz. – Pracuję w tej firmie od 2006 r. i na własne oczy widzę, że polskie rolnictwo się profesjonalizuje i rozwija. Pamiętam wielu hodowców, którzy zaczynali w skromnych warunkach, a dziś mają po kilka nowoczesnych, zautomatyzowanych chlewni, które powstały przy wsparciu naszych ekspertów.

Pomaga w czasie ASF

Hodowle Agri Plus są ściśle standaryzowane pod względem bioasekuracji w odniesieniu do ASF. Obok wystąpienia wirusa na danej fermie poważnym problemem dla hodowcy jest również sytuacja, gdy ASF pojawi się u sąsiada, gdyż jego gospodarstwo zostanie objęte tzw. czerwoną strefą. W takiej sytuacji hodowca straci prawie cały dochód. Agri Plus szczyci się natomiast tym, że także wtedy odbiera świnie po gwarantowanej cenie. Identyczną politykę względem dostawców żywca prowadzi Animex. – Po tym, jak ASF rozszerzył się na powiat piotrkowski, Animex jako jedna z niewielu firm, które współpracują z fermami działającymi w ramach tuczu nakładczego, odbierała od rolników tuczniki z wolnego rynku, co pomogło hodowcom z naszego powiatu – zaświadcza Janusz Terka.

Działalność Agri Plus obejmuje także uprawę roślin oraz produkcję pasz zintegrowaną z hodowlą trzody chlewnej i drobiu. – Jesteśmy globalną firmą z zagranicznym kapitałem, ale dbamy o polskich hodowców, zabiegamy o ich gospodarstwa i infrastrukturę, ale także o pogłowie całej trzody chlewnej w naszym kraju. Od tego bowiem zależą wyniki finansowe naszej firmy, które są zbieżne z oczekiwaniem naszych klientów, a także bezpieczeństwem żywnościowym Polaków – zapewnia Leszek Bepirszcz.

2023-04-06 15:25

Oceń: +1 -3

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Od samochodu, psa, ziemi

Gminy i miasta muszą szukać pieniędzy. Bo kryzys. Jedną z możliwości jest podniesienie podatków lokalnych. Ale tutaj ruch finansowy duży nie jest. Maksymalne stawki obwieszcza minister finansów na każdy rok. Gmina może jednak ustalić podatki na poziomie maksymalnym albo je obniżyć

W Krakowie na rok 2013 przewiduje się wzrost stawek podatku od nieruchomości. Skala wzrostu jest określona w Polityce podatkowej Gminy Miejskiej Kraków na lata 2012-2014, przyjętej przez Radę Miasta Krakowa w ubiegłym roku. Przykładowe stawki, zgodnie z polityką podatkową, mają wynosić np.: od gruntów na działalność gospodarczą - 96 proc. stawki maksymalnej, którą obwieści minister finansów; od tzw. gruntów pozostałych - 89 proc. stawki maksymalnej; od budynków mieszkalnych - 96 proc. stawki maksymalnej; od budynków na działalność gospodarczą - 97 proc. stawki maksymalnej. Ale już od budynków zajętych na działalność w zakresie tzw. branż chronionych i zanikających miasto proponuje 50 proc. stawki maksymalnej, a od budynków służby zdrowia - 40 proc. stawki maksymalnej. Planuje się zwiększenie dochodów na 2013 r. z tytułu podatku od nieruchomości o ponad 8 proc. w stosunku do roku bieżącego. Jak nas informuje Biuro Prasowe Urzędu Miasta, dochody z tytułu podwyższenia podatków powinny dać dodatkowe wpływy do kasy miasta w wysokości 389 mln zł. Dodatkowe 17 mln zł to planowany wzrost podatków od środków transportu o ok. 17,6 mln zł. - Zaproponowany wzrost stawek jest zgodny z polityką podatkową przyjętą przez Radę Miasta Krakowa w 2011 r., wyznaczającą kierunki działania dla organu wykonawczego, czyli Prezydenta Miasta Krakowa. Wzrost stawek pozwoli osiągnąć wyższe wpływy do budżetu Miasta Krakowa, które zostaną przeznaczone na realizację zadań publicznych - mówi Joanna Dubiel z Biura Prasowego Urzędu Miasta Krakowa. Wrocław na razie czeka. - Prace nad budżetem miasta trwają, decyzje dopiero w październiku - słyszymy w Biurze Prasowym. W Poznaniu stawka podatku od nieruchomości wynosi obecnie 21,74 zł za m2. Jakie będą decyzje Rady Miasta dotyczące podatku na przyszły rok - nie wiemy. Decyzję, czy zostanie ustalona maksymalna stawka Ministerstwa Finansów, czy będą obniżki, ustali Rada Miasta Poznania - słyszymy w Biurze Prasowym. Do maksymalnych stawek jak co roku (poza drobnymi ulgami dla podatku od środków transportu) szykuje się Rada Warszawy. - Sprawy nie przesądzam, ale nie mamy innego wyjścia - mówi szefowa komisji gospodarki w Radzie Warszawy Zofia Trębicka (PO). I przypomina, że Warszawa i Mazowsze i tak płacą wielkie „janosikowe” na poczet innych gmin w kraju. - A przecież budżet miasta też musi się bilansować - dodaje. Miasta nie planują podwyżek czynszu w lokalach komunalnych. Zazwyczaj są one określone w wieloletnich planach polityki czynszowej. Koszt miesięczny mieszkania komunalnego kształtuje się przykładowo: 4,9 zł za m2 w Poznaniu, 7,7 zł za m2 w Krakowie, do ok. 6 zł za m2 w Warszawie. Małe gminy też na razie nie wiedzą, jakie będą podatki. - Zdecyduje Rada Gminy w październiku - mówi skarbnik gminy Piechowice Alicja Pawnuk. Przyznaje, że dotychczas zawsze były obniżki od tzw. stawki maksymalnej ustalanej przez Ministerstwo Finansów, np. w przypadku budynków, w których prowadzono działalność gospodarczą, a także w ogródkach działkowych czy przydomowych komórkach. W małych gminach problemem jest też opłata targowa. - U nas jest stawka maksymalna, czyli 728 zł dziennie - przyznaje radna Trębicka. - U nas nikt takiej kwoty nie zapłaci, bo nawet na nią nie zarobi - mówi skarbnik Alicja Pawnuk z Piechowic. I dodaje, że podatki muszą być powiązane z możliwościami finansowymi lokalnej społeczności A co z psami? W Warszawie podatku nie będzie. Jego ściągalność przewyższyłaby wpływy od posiadaczy psów. - To po prostu głupota - mówi radna Trębicka. Podatków od psów nie ma też we Wrocławiu i nie jest planowane jego wprowadzenie. Ale np. w Poznaniu w tym roku wynosi on 55 zł od pupilka i będzie utrzymany. Od 1 stycznia 2013 r. będzie pobierana opłata od posiadania psów także w Krakowie - w wysokości 36 zł rocznie od jednego psa. Szacuje się, że z tego tytułu do budżetu miasta wpłynie ok. 100 tys. zł. W gminie Piechowice za psa trzeba zapłacić 30 zł rocznie. Ale gmina zastanawia się nad podwyżką. - Zwolnieni byliby emeryci - zastrzega pani skarbnik. Samorządowcy przyznają, że nie zawsze maksymalizacja stawki podatków jest najlepszym wyjściem. Jest granica. Może nie płacą, bo naprawdę ich nie stać, więc wpływy do gminy mogą być niższe niż zakładane. A poza tym trzeba mieć dobry program wydania tych pieniędzy - mówi skarbnik Piechowic. Rafał Szczepański, współpomysłodawca zmiany systemu tzw. janosikowego w Sejmie, przyznaje, że nowy projekt mógłby odciążyć duże ośrodki od nadmiernego haraczu, a jednocześnie dać potrzebne pieniądze mniejszym. - Według naszych wyliczeń i algorytmów, potrzebujące gminy mogą dostać nawet 350 mln zł więcej - mówi, odsyłając do strony: www.stop.janosikowe.pl.
CZYTAJ DALEJ

Lilia męczeństwa

2025-04-01 17:21

Niedziela Ogólnopolska 14/2025, str. 22

[ TEMATY ]

patron tygodnia

commons.wikimedia.org

Bł. Pierina Morosini

Bł. Pierina Morosini

Jej życie było heroizmem w codzienności, ukoronowanym męczeńską śmiercią.

Pierina Morosini urodziła się w maleńkim Fiobbio we Włoszech, w wielodzietnej, głęboko wierzącej rodzinie. Dzięki przykładowi rodziców dziewczynka od najmłodszych lat przejawiała wielką pobożność, a gdy ukończyła 6. rok życia, każdy dzień rozpoczynała od Mszy św. Wzorem stała się dla niej św. Maria Goretti, młoda Włoszka, która oddała życie w obronie czystości. Pierina podobnie jak Maria wykazała się heroizmem w obronie swojej godności.
CZYTAJ DALEJ

Franciszek i s. Francesca - nieoczekiwane spotkanie papieża z 94-letnią zakonnicą

2025-04-06 17:32

[ TEMATY ]

spotkanie

Watykan

papież Franciszek

Bazylika św. Piotra

s. Francesca

Włodzimierz Rędzioch

Widok pustej Bazyliki św. Piotra robi duże wrażenie

Widok pustej Bazyliki św. Piotra robi duże wrażenie

Siostra Francesca Battiloro przeżyła największą niespodziankę swojego życia w wieku 94 lat, z których 75 lat spędziła jako wizytka za klauzurą. „Poprosiłam Boga: 'Chcę spotkać się z papieżem'. I tylko z Nim! Nikt inny... Myślałam, że to niemożliwe, ale to Papież przyszedł się ze mną spotkać. Wygląda na to, że kiedy Go o coś proszę, Pan zawsze mi to daje...”. Podczas pielgrzymki z grupą z Neapolu, s. Francesca Battiloro, siostra klauzurowa modliła się dzisiaj w Bazylice św. Piotra, gdy nagle spotkała papieża.

Zakonnica, która wstąpiła do klasztoru w wieku 8 lat, złożyła śluby w wieku 17 lat, w czasie, gdy jej życie było zagrożone z powodu niedrożności jelit. Dziś opuściła Neapol wczesnym rankiem z jednym pragnieniem: przeżyć Jubileusz Osób Chorych i Pracowników Służby Zdrowia w Watykanie. Wraz z nią przyjechała grupa przyjaciół i krewnych. Poruszająca się na wózku inwalidzkim i niedowidząca siostra Francesca - urodzona jako Rosaria, ale nosząca imię założyciela Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny św. Franciszka Salezego, który, jak mówi, uzdrowił ją we śnie - chciała przejść przez Drzwi Święte Bazyliki św. Piotra. Biorąc pod uwagę jej słabą kondycję, pozwolono jej przeżyć ten moment całkowicie prywatnie, podczas gdy na Placu św. Piotra odprawiano Mszę św. z udziałem 20 000 wiernych.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję